تاب آوری به عنوان توانایی یک سیستم فرد خانواده جامعه یا دولت برای مقاومت جذب، سازگاری و بازیابی تمرکز و موقعیت در برابر آشفتگی ها و شوکهای مخرب در شرایط بحران و جنگ اهمیت حیاتی پیدا می کند. این مفهوم چند بعدی بوده و در سطوح مختلف قابل بررسی است. در این بخش به طور خلاصه به ابعاد مختلف آن همچون حکمرانی رهبری و دولتی) و سیستمی (زیر ساختها و خدمات حیاتی، فرهنگی اجتماعی و فردی که نقش بنیادین در تاب آوری ملی و عمومی ایفا می کنند، می پردازیم.