صلح به عنوان یکی از بنیادی ترین نیازهای طبیعی بشر، پیش شرط اساسی برای تأمین امنیت اجتماعی، توسعه همه جانبه و پیشرفتهای فرهنگی و اقتصادی محسوب میشود. با این حال، علی رغم پیشرفتهای چشمگیر علمی و فناورانه در قرن بیست و یکم جهان همچنان با پدیده هایی نظیر جنگها منازعات داخلی و بین المللی تنشهای اجتماعی و بحرانهای انسانی گسترده مواجه است. این وضعیت نه تنها منجر به تلفات انسانی قابل توجه شده بلکه منجر به تخریب زیر ساختها گسترش فقر و کاهش کیفیت زندگی در مناطق آسیب دیده شده است. صلح واقعی زمانی تحقق می یابد که بنیادهای عدالت در جامعه مستقر باشد؛ زیرا بدون عدالت، صلح صرفاً آرامشی موقت و شکننده خواهد بود. عدالت به معنای توزیع عادلانه حقوق، فرصتها و منابع میان افراد و گروه های مختلف جامعه است که کرامت انسانی، برابری و رعایت حقوق همه را تضمین میکند.